BIOGRAFIE
Zo lang als ik me kan herinneren schrijf ik verhalen. Ik hebt gedichten geschreven en meegedaan aan een gedichtenplatform, dat indertijd PoetryAlive! heette. Ook heb ik culinaire artikelen geschreven, restaurantrecensies en reisverhalen (2002-2009). Ik dacht er niet aan een roman te schrijven. Tot een ingrijpende gebeurtenis mijn leven omgooide...
"Je schrijft toch? Waarom schrijf je het niet allemaal op en doe je er iets mee?" zei een vriend. Dat 'iets' is langzaam gegroeid tot de roman CHARLIE DARK waarin de soms rauwe werkelijkheid wordt vermengd met een sprookje. Een verhaal met fantastische elementen. Een tragische liefdesgeschiedenis waarbij de hoofdpersoon steeds meer verstrikt raakt in een waanwereld.​ 

De basis werd gelegd voor mijn persoonlijke stijl: Helder en bondig proza met een complexe verhaallijn. De sfeer is fantasierijk en sprookjesachtig met een hang naar het extravagante. Maar hoe bizar en grotesk de verhalen soms ook zijn, je staat altijd met één been in de werkelijkheid, als bij een magisch realistisch schilderij. Bedrieglijk lichtvoetig en vanzelfsprekend komen zware thema's aan bod als genderdysforie, seksuele fluïditeit, seksuele intimidatie, suïcide, dader- en slachtofferschap. 

Maan: niet bepaald het doorsnee verhaal over verliefde pubers
Nadat ik Charlie Dark had geschreven begon ik aan zijn tweede roman MAAN. 
Dit zou uiteindelijk mijn debuut worden als gepubliceerd romanschrijver. Het thema is zelfbeschikking en individuele vrijheid, verpakt in een verhaal over een onmogelijke liefde. Als hoofdpersoon koos ik de transvrouw Maan die over alle facetten van het leven haar eigen keuzes wenst te maken. Als Maan nog een jongetje is woont hij met zijn excentrieke moeder Saskia, de weduwe van de rijke koopman Lambert Humalda, in een groot huis aan de rand van het Friese Dantumadiel. Rik wordt verliefd op de beeldschone Maan, maar raakt in verwarring als deze hem vertelt dat hij eigenlijk een meisje is. 


Reünie: een tragikomedie over wraak
Ik besloot mijn eersteling, Charlie Dark, nog even in de bureaula te laten liggen en begon aan een geheel nieuwe roman, een tragikomedie over wraak: REÜNIE. 
Dorian Pots arriveert op een zonnige meidag in Diepenheim, de stad van zijn jeugd. Hij denkt een nieuw leven te beginnen met zijn vroegere kalverliefde Jasper van Vliet. Maar dan ziet hij Titus Balkenhol op het terras van café Boonk, gekleed in een blauwe bolletjesjurk. Deze oude schoolkameraad tegen wil en dank, de pias van de klas, zegt tegen hem: 'Tot vanavond bij de reünie van onze oude schoolklas.' Reünie? Waarom weet Dorian daar niets van? Zijn vroegere klasgenoten hebben nog meer verrassingen in petto.


Charlie Dark: liefde die uitmondt in een obsessie
En nu is het dan eindelijk de beurt aan mijn eerste manuscript en mijn meest intense roman: CHARLIE DARK. Ik schreef het in 2010-2012 en heb het zomer 2018 herlezen en geredigeerd. Daarna besloot ik het alsnog aan mijn uitgever voor te leggen om te publiceren.
In de kroegen, straten en parken van Amsterdam en Parijs speelt zich het verhaal af over een sensuele liefde die uitmondt in een obsessie. Angel denkt in Charlie zijn jeugdvriend te herkennen en wordt radeloos verliefd. Maar is die wel degene waarvoor hij hem houdt of zal zijn fantasiewereld ruw in botsing komen met de pijnlijke realiteit?

Een dystopische roman en een jeugdverhaal
De plannen voor de komende jaren zijn divers. Er ligt een manuscript klaar met een verhaal dat zich afspeelt in een almaar voortdenderende trein: ALEX STANOVSKY. De gelijknamige hoofdpersoon is pas begonnen als persoonlijk assistent van de vijfennegentig jaar oude mevrouw Beyer-Garratt. Zij wordt de Koningin genoemd en is de stichter van Tyfoon, een schijnbaar ideale samenleving die sinds 1939 in de trein leeft. Ieder kent er zijn plaats, nutteloosheid bestaat niet en de orde wordt gehandhaafd met een ijzeren vuist in een fluwelen handschoen. Maar kan Alex hier ooit nog weg?
Verder ben ik ideeën aan het verzamelen voor een jeugdroman. Deze zal gaan over een meisje van tien jaar. Het karakter is gebaseerd op de treinmanager Karin Tender uit Alex Stanovsky, maar dan in een in een jonge versie. Karin voelt zich zowel een jongen als een meisje. Ze woont samen met haar vader en zijn vriend in een huis met een mooie tuin. Haar moeder bivakkeert in een caravan in de tuin. Karin wil treinconducteur worden. Eentje met een snor!


MAAN en REÜNIE zijn beiden verschenen bij uitgeverij IJZER (2015 en 2017). 
CHARLIE DARK is oktober 2019 gepubliceerd bij dezelfde uitgever.

Eerst de beelden, dan de woorden
Eerst zijn er de beelden, dan de woorden. Het is dan ook niet vreemd dat ik vooral beïnvloed ben door film. Ik hou van de films van David Lynch, Roman Polanski en vooral: Federico Fellini. Ik wil een licht karikaturale droomwereld scheppen die de werkelijkheid een helderder kleur geeft. Die de meedogenloosheid van het leven niet ontkent, maar in een ander licht plaatst. In die wereld plaats ik tragische clowns, antihelden met zwier. Buitenstaanders die vroeger als kind op het schoolplein zijn gepest. Omdat ze rood haar hadden. Omdat ze niet van voetballen hielden. Omdat ze zich als jongen meer meisje voelden of andersom. Maar ze hebben zich herpakt. Ze gaan met opgeheven hoofd door het leven. Als je valt, altijd iets van maken, die uitspraak van de balletlegende Sonia Gaskell hebben ze goed in hun oren geknoopt.

Inspiratie genoeg zoals het lijstje hieronder aangeeft. Maar tijdens het schrijfproces zijn al mijn helden ver weg. Dan ben ik alleen met mijn schrift, het scherm van mijn computer of tablet. Dan maakt het niet uit waar de inspiratie vandaan komt: het verhaal ontvouwt zich, de film gaat draaien. En de lezer? Die maakt er weer zijn of haar eigen film van.

Literatuur:
Mikhail Bulgakov, Arnon Grunberg, Alfred Kubin, Yevgeny Zamyatin, Louis Couperus, Edgar Allen Poe, Michel Faber, Fernando Pessoa, Jan Potocki, Jules Amédée Barbey d'Aurevilly

​Film:
Federico Fellini, David Lynch, Peter Greenaway, Guillermo del Toro, Sebastián Hofmann, Alex van Warmerdam, Roman Polanski. 

Muziek:
J.S. Bach, Sigur Rós, Patrick Wolf, Diamanda Galás, Olivier Messiaen, De Staat, Philip Glass, Wim Mertens, Dead Can Dance, Perfume Genius